Festival

Het 2e Festival van de afgewezen film

Het 2e Festival van de afgewezen film vindt plaats van 13 - 16 maart 2008 in het Amsterdamse Betty Asfalt Complex. Makers die met hart en ziel aan een (afgewezen) productie hebben gewerkt, krijgen tijdens dit festival alsnog de kans hun dierbare product aan een publiek te vertonen.

Het digitale themakanaal Holland Doc heeft het initiatief omarmd en biedt dit jaar de afgewezen documentairemakers een podium. Van 29 maart tot en met 4 april 2008 zijn alle afgewezen documentaires te zien op het digitale themakanaal.

Alle afgewezen documentaires van het 1e Festival zijn te zien op Holland Doc van 26 januari tot en met 2 februari 2008.

NCRV's Videotalent heeft in samenwerking met het festival een event uitgeschreven: Maak een OneMinuteMovie met de titel ‘Afgewezen’ en jouw film wordt vertoond op het 2e Festival van de afgewezen film en uitgezonden op HollandDoc (documentaireplatform met een eigen digitaal televisiekanaal). Dit event kent alleen winnaars, want alle inzendingen worden vertoond! Grijp dus je kans en laat het beste van jezelf zien!

Opening 1e Festival van de afgewezen film

Wouter Hasebos, Frank Vellenga en Frans Bromet (vlnr)
Wouter Hasebos, Frank Vellenga en Frans Bromet (vlnr)

Opening van het 1e Festival van de afgewezen film in 2007

Door Frans Bromet


 

Het Festival van de Afgewezen film kent geen prijzen, heeft geen winnaar en daarom ook geen verliezers.

In het huidige tijdsgewricht wordt televisie niet alleen meer en meer een spelletjesconsole, maar culturele producten worden overvloedig in een competitiekader geplaatst, waardoor de aloude wijsheid dat je 'appels niet met peren moet vergelijken' steeds minder betekenis krijgt. De verkleuterisering van de culturele sector is in volle gang en het festival neemt daar afstand van.

 

Het Festival van de Afgewezen film wil per definitie geen enkele aangemelde film of programma afwijzen, daarom heeft het maar één selectiecriterium: ooit moet de film zijn afgewezen, hetzij door een omroep of door een festival of door een subsidiërend fonds.

Het festival stelt geen eisen aan het genre van de ingestuurde films: speelfilm, documentaire, creatieve documentaire, niet creatieve documentaire, televisiedocumentaire, animatiefilm, reportage, televisiedrama, docusoap of kinderprogramma, film, video of digitaal, het is ons allemaal om het even.

De hokjesgeest die zo ruimschoots aanwezig is in onze audio-visuele subcultuur krijgt op het festival geen kans. Wel kans krijgen al die makers die met hart en ziel aan hun product hebben geknutseld en die tot op heden geen kans zagen om hun fascinaties aan een publiek te laten zien.

 

Misschien zult u zeggen dat het toch niet verkeerd is om kwaliteitsnormen aan te leggen, in het leven moeten er toch altijd keuzes gemaakt worden en van slecht gemaakte producten hoeven we toch geen kennis te nemen. Dat is misschien wel zo, maar zijn de selecties die door omroepchefs, festivalprogrammeurs, netmanagers en adviescommissies wel gebaseerd op kwaliteitsnormen en zo ja, welke normen dan?

Alle beslissers en beoordelaars kennen hun eigen waarden en normen en de film/programmamaker kan er alleen maar naar gissen wat die normen bij die specifieke beslisser, waar zij of hij zijn ideëen voorstelt, inhouden. Omroepen en festivals willen alleen producten waaraan ze hun eigen geur op kunnen aanbrengen. Als je geen zgn. creatieve documentaire wenst te maken, omdat het concept één groot cliché is, ben je niet welkom op het IDFA. Bij het Nederlands Filmfestival zijn de toelatingscriteria nog vager. Als je geen Bijbelse geur aan je film hangt, kan je het vergeten bij de IKON en de EO. Als je niet met een uitvoerig uitgeschreven scenario wilt werken en geen 2e laag in je film wenst, kan je het schudden bij het Stimuleringsfonds. Als je geen 10% marktaandeel op Nederland 2 haalt, zit je op de wip. Zo wordt de onafhankelijke film/programmamaker van alle kanten belaagd om zijn eigen product geweld aan te doen.

 

Rechtstreekse communicatie tussen makers en hun publiek is onmogelijk. In het geval van de omroep heeft zich tussen de maker en haar/zijn publiek een enorme bureaucratische molog genesteld. Dat is jammer, maar of dat ooit zal veranderen is de vraag. Maar gelukkig is er nu het Festival van de Afgewezen film. Alle aangemelde producties worden in de komende drie dagen vertoond. Inmiddels zijn er alweer een aantal nieuwe film aangemeld die we zullen vertonen op het volgende festival. Maar misschien hoeven de makers daarvan niet een jaar lang te wachten als het Festival van de Afgewezen film een televisieprogramma zou kunnen worden. Inmiddels heeft het festival ook een website www.deafgewezenfilm.nl waarop in overleg met de makers hun films te zien zullen zijn.

Bij deze open ik het eerste Festival van de Afgewezen film met een door Bromet & dochters gemaakte film: Een Nieuw Gezicht. Deze film maakten we in opdracht van de VPRO. Deze opdracht werd gegeven door de toenmalige hoofdredacteur Hans Maarten van de Brink. Bij de voltooiing van de film in 2003 was er inmiddels een nieuwe hoofdredacteur benoemd, die de oude geen warm hart toedroeg. De toenmalige chef documentaires van de VPRO heeft de film bekeken en afgekeurd voor uitzending op grond van onvoldoende kwaliteit. Beroep was onmogelijk. Maar vanavond dan eindelijk na zoveel jaren de première van 'Een Nieuw Gezicht'.


 

Frans Bromet, 19 april 2007